ev temizliği ve toplum konu

ev temizliği ve toplum konu

 “Eğer senyörüm öldürülürse, ben de isterim öldürülmek.
Darağacmda mı sallandırıldı? Beni de asın yanma.
Ateşe mi atıldı? Ben de isterim yakılmak.
Ve eğer boğulduysa, beni de onunla atın suya.”^'^
Öte yandan, hiçbir zayıflık kabul etmeyip tam bir bağlılık isteyen ve Roland Şarkısı’nda dendiği gibi, uğmna vasalin “bem sıcağa hem soğuğa” kadandığı bir bağ söz konusudur. Anglosakson vasal “senin sevdiğini seveceğim, senin nefret ettiğiıı-den nefret edeceğim” diye yemin etmektedir. Ve işte, kıtadaki başka yemin metinlerinden ahnan örnekler: “Dostların dostlarım olacak, düşmanların düşmanlarım.” İyi bir vasalin
Girart de Rûussilbn, çev. P. MEYER, s. 100 (ed. Foerster, Komanische Studitn, C. V, v. 30.M1' Prem. cartul. de Saint Serge, restitudon Marchegay, Arch. Maine-et-I.oire, H, fol. 88. -0**^ Maience, ed.ev temizliği Guessard, s. 276.
n, doğal olarak, şefi için kılıç elde ölmeyi bilmektir: Ofekilet arasından en çok arzulanmayı hak eden kader bu-çünkü bu bir şehitlik mertebesi sağlar ve cennetin kapı-jjfiııı açar. Böyle konuşan kimdir? Şairler midir? Kuşkusuz £v-et, Ancak Kilise de böyle konuşmaktadır. Tehdit karşısında senyöriinü öldürmüş olan bir şövalyeye, 1031’de, Limoges KonsÜİ adına konuşan bir piskopos şunları bildirmektedir: “Onun için ölmeyi kabul etmeliydin, bağlılığın seni Tanrı’nm
şehidi yapardı.”^’'^
Nihayet, öyle bir bağ söz konusudur ki, varhğmı yok saymak günahların en korkuncudur. İngiltere halkları Hıristiyan-lıki kabul ettiklerinde, diye yazar Kral Alfred, suçların çoğu için merhametli tazminat tarifeleri belirlediler, “bir adamm senyörûne ihanetini hariç tuttular çünkü böylesi bir suçun, İsa’nm kendisini ölüme teslim edenlere gösterdiğinden daha fazla bir merhametten yararlanmasına cesaret edemediler.”
İki )üz)ildan daha fazla bir aradan sonra, kıtadaki modeli esas alarak feodalleşmiş olan İngiltere’de, “I. Henri’nin Yasalın” olarak bilinen bir kurallar kitabmda, “senyörünü öldüren bir adam için fidye ödenmesi asla söz konusu olamaz; onun için uygun olan, en vahşi işkencelerle ölmektir” diye tekrarlamaktadır. Hainaut’da anlatılan bir öyküye göre, bir çarpışma sırasmda, mutlak senyörü olan genç Flandre kontunu öldüren bir şövalye günah çıkarmak üzere Papa’yı bulmaya gider. Tıpb efsanedeki Tannhauser gibi. Papa ellerinin kesilmesi emrim verir. Ancak şövalyenin ellerinin hiç titremediğini görünce, suçunun bedelini yaşamının geri kalanım bir manasttra kapamp çile çekerek ödemesi koşuluyla, cezayı geri alır. XIII. l'üzş'ilda, en kötü düşmam haline gelen İmparatoru öldürt-®esi kendisine önerildiğinde, Ybelin Sörü, “O benim senyö-
' Ûme^n, Cirart de '&j>usilhn, çev. P. MEYER, s. 83; Garin k Loırai», ed. P. Paris, C. II, s. W MIGNE, P.L., C. CXL1I, col. 400.
ev temizliği